Hello up above!!
Here's down under! Waar het zonnetje lekker schijnt, de bomen in bloei staan, slippers het voornaamste schoeisel zijn (behalve dan van kansloze tieners die op 15cm-hoge hakken over zowel de straat als op het strand op die dingen zwalken), je constant wordt begroet met 'how are ya' en ik net soep uit blik en toast als diner heb verorberd. Welcome to Australia!
Zo. Daar zit ik dan. Voor A$5 mag ik twee uur achter het internet kruipen terwijl achter me half slapende mede hostelgenoten The Simpsons zitten te kijken. Oh, er slaapt er al eentje. Volgens mij lag hij hier gister ook al te maffen... right. Moet wel even wennen aan het weer backpacker zijn. De laatste jaren zat ik of met reisgenoot in een hutje/hotelkamer of had ik een eigen kamer geregeld. Maar nu is ik werkloze backpackert dus hop, het hostel in mag ik liggen knorren in dorms. Ik word er steeds handiger in merk ik. De eerste avond was het even van, eehh, mag ik het licht wel aandoen als er al mensen liggen te slapen, waar hang ik mijn handdoek, waar is mijn tas veilig, kan ik wel lezen voor het slapen gaan, zijn er bed bugs en hoe kom ik godsnaam op het bovenste bed van het stapelbed. Maar heb voor de meeste onhandigheden een oplossing waarvan mijn mobiele leeslampje mij het grootste eureka-moment opleverde. En een leuk taalmomentje. Ik ging een boekhandel in en vroeg onhandig om een "light to put on a book when you want to read in the dark without disturbing other people, have you any clue what I mean?" "Yes, that's just a book light!". Hoe logisch kan een woord ontstaan. En reuze handig dat ding! Tis een soort wasknijper met een ledlampje erop dat je zo op je boek zet, en niemand die er last van heeft. Dat had alleen de Brit onder me wel (het bed onder me natuurlijk) toen ik vannacht mijn boek per ongeluk uit mijn bed stootte en op zijn slapende kop liet vallen... daar is nog geen handigheidje voor. Maar hij bleef bijzonder vriendelijk.
Tot nu toe verloopt reis voorspoedig. Heb nog geen reden gehad dokter of ziekenhuis te bezoeken. Wel had ik nog een spanning en sensatiemomentje op de dag van vertrek toen ik me ineens bedacht dat ik nog geen visum voor Australie had... Inderdaad, hoe onvoorbereid en dom kun je zijn. Vooral na al drie keer naar the great land down under te zijn afgereisd. Maar al die keren was alles door de luchtvaartmaatschappij geregeld omdat ik bij hen een fatsoenlijke retourvlucht had geboekt. Niet zo'n cheap ass ticket met een lowcoster dat ik nu heb. Maar lang leve de digitale revolutie en binnen een uur was het via de site van de Australische overheid geregeld. Few!
Op naar Schiphol met de familie, na vol tranen de katten te hebben geknuffeld, en ook op het vliegveld kon ik het niet laten. Zeven jaar geleden verliet ik het land voor langere tijd nog als een blij ei, nu leek ik wel een kermende kip. Maar kop op, bij de gate van mijn EasyJet vlucht naar Londen zag ik een grote foto van vol Zandvoort op een zomerse dag dus wist ik waar ik het voor deed. En net als zeven jaar gelee had ik lekker dramatisch 'One day I'll fly away' van Mouline Rouge op mijn mp3-speler bij het opstijgen, and there we go! Om na dertig minuten alweer te landen. Pas bij de vlucht naar Kuala Lumpur had ik pas echt het idee dat ik ver weg ging. Op de vliegtuigtrap blies ik voor het laatst door de knisperende kou wolkjes uit mijn mond en liep ik het warme vliegtuig in. Daar werd ik begroet door buigende Aziaten, rook ik Aziatisch eten en zat ik naast een onvervalste Aussie (warrig geblondeerd haar, slippers, hoedje, wijde broek waar al zijn belangrijke papieren opgefrommeld zaten). Overigens is het echt aan te raden met AirAsia van Londen naar Kuala Lumpur te vliegen: purrima vliegtuig!! Beetje jammer dat het creditcardapparaat het niet deed, ik geen cash had en ik dus geen eten kon kopen tijdens de 13-urige vlucht... Right. Gelukkig had ik nog een heerlijk AH meergranen triangelbroodje bij me.
Dat was vrees ik het echt lekkere laatste broodje voor de komende maanden vrees ik. Want je-zus, wat kunnen ze hier toch geen lekker brood maken. Bah. Al het brood wordt vol gestopt met allerlei enge e-nummers om het minstens een week zacht en 'vers' te houden. En bruin brood is hier wit brood met pitjes. En dan betaal je er minstens 3 euro voor. Al het eten is hier trouwens gruwelijk duur (vooral in Perth, de meest afgelegen stad op aarde) dus vandaar het blik soep en toast als avondeten... Maar dat komt goed als ik weer in Azie ben. Daar ben je hooguit 1 euro kwijt voor een bizar heerlijk maal.
Maar eerst genieten van Australie. Het is echt leuk hoe spontaan contacten hier ontstaan. Niet alleen in het hostel praat iedereen met elkaar maar ook als reiziger in den vreemde maak je sneller contact. Ik had wat vage contacten van wie ik via onder andere Facebook (wederom: lang leve de digitale revolutie!!) telefoonnummers had verzameld. Dan sms je: hallo, je kent me niet maar ik ken je via die en die. Heb je zin om die dag koffie met me te drinken? In Nederland zou je dat niet snel doen maar hier reageert iedereen positief en heb ik leuke avonden gehad met een Australische vriendin van een Nederlandse vriendin van mij en laatst errug gezellig op het strand gehangen met een Nederlands meisje. Die besloot na mij te hebben gezien me meteen mee te nemen naar een bottle shop om een 4 liter pak wijn te kopen en die gezamenlijk op te drinken op het strand. Zeer plezant. Overigens was die wijn zowaar lekker! Zelfs een paar aangeschoven Fransen kregen het weg.
Ook de Aussies zelf zijn erg spontaan. Toen ik na al die wijn terug moest met de trein kon ik niet het juiste kaartje kopen want ik had te weinig muntgeld, dus zat ik met een kaartje waar ik maar 5 minuten verder mee kon, ipv een half uur. Een (Indiase) jonge knul wilde wel een kaartje pinnen, maar de pin deed het niet. Maar wel een leuk gesprek meteen. Zo vond hij het maar raar dat we in Nederland een eigen taal hebben terwijl we met zo weinigen zijn. Toen ik later werd gecontroleerd snapten de Aussie agenten het maar al te goed dat het ticketsysteem van de trein wekelijk onbegrijpelijk is voor een Nederlandse en kreeg ik geen boete. Een 'onschuldig' gezicht en een rokje willen ook wel eens helpen...
Moet eerlijk toegeven dat Perth me behoorlijk tegenvalt. Het is echt een suffe, saaie en smakeloze provinciestad. Het centrum is een ratjetoe van inspiratieloze gebouwen die zijn versierd met reclames, en verder valt er weinig te beleven. De stad werd pas interessant toen ik vandaag een vioolconcert van Bach via mp3-speler luisterde en al het lowbrow lelijks met de highbrow muziek een gek soort prettige cadans kreeg, als een soort videoclip... Anyway, veel andere reizigers vinden het hier ook suf. Al zijn velen daar juist naar op zoek na de overvolle kustlijn en Costa Brava-achtige toestanden aan de oostkust (de andere kant) van Australie. Ik twijfelde sterk of ik niet beter naar good old Melbourne had moeten gaan (waar ik heb gewoond). Gelukkig schijnt de omgeving hier fantastisch prachtig mooi te zijn! En daar kom ik voor. Morgen ga die bewonderen met een tour. Een week lang naar het noorden (naar Exmouth, zie Google Maps) en weer terug. Behalve een skitterende kusten, dolfijnen, oneindige outback met bizarre geologische vormen zijn er nu ook veel vliegjes. Maar die schijnen weer heel gezond te zijn... Ga nu mijn tas inpakken en morgen 6.00 op!
Ik wil ook weer! Het gevoel van een goeie backpacktocht komt weer helemaal terug als ik je zo lees.. Whahaha, en een booklight.. Ja, die dingen zijn inderdaad erg handig ;-)
Geniet ervan met volle teugen (Aussie-wijn is best binnen te houden hoor, zeker van Adelaide).
Enjoy, enjoy (en maak me hier maar flink jaloers, zodat ik ook niet meer kan wachten en weer een overtocht maak).
XXX en doe de dolfijnen de groeten van me (ik hoop dat ze me nog herkennen bij Monkey Mia (ultiem toeristisch, btw... Maar wel een belevenis.).
Veel plezier met je tour!
Liefs,
Jo
Gelukkig heb je, op een lichte ondervoeding na, nog geen medische narigheid gehad. Ik zeg: rondedansje! (Ja, een week blessurevrij mag heus gevierd worden).
En dat Perth een beetje tegenvalt... ach, dan is je reis straks des te mooier! En dan lekker WOOFEN in het zonnetje. Heb je daar ook gedeelde kamers?
Vind het trouwens heel logisch dat je na drie keer even vergeet dat je een visum nodig hebt... de eerste keer ben je nog helemaal scherp, want alles nieuw... Daarna is het steeds goed gegaan, dus waarom nu niet? En dan vergeet je zoiets dus. Maar jeetje, het is dus al je vierde keer daaro! Leuk hoor. Ik geniet van je leuke verhalen en hoop op nog veul meer avonturen :-)
Liefs, Janneke (S)
Wat schrijf jij leuk en gevat, zeg! Ik zit hier achter de computer met je mee te genieten. Mocht Perth je zo tegen half december gaan vervelen en je heimwee naar Melbourne er zijn, dan kom maar op de kerstborrel!
Liefs, Anne
Herkenbaar allemaal!!!! Ooohh ik krijg gelijk weer zin!! (Nee Iris eerst aan het werk!! :-p)
Wat cool dat je een NLse vriendin hebt die weer een NLse vriend heeft die ze in Australië heeft leren kennen zeven jaar geleden en die samen met zijn NLse vriendin in Perth zit en dat jij die laatste dan hebt opgezocht en jullie heel veel wijn hebben gedronken!! :-p Ben blij dat ik heb kunnen helpen... ;-)
Perth... mijn downundertrip is al weer zo lang geleden, maar volgens mij vond ik Perth wel leuk (en koud!!). Je hebt daar toch een hele mooi skyline vanaf een of ander park? Misschien daar maar veel tijd doorbrengen....?
Naja, het wordt hoe dan ook wel een te gekke trip!! No worries mate!!
xxx Iris
P.S. Tegen vreemden aan lullen kan hier ook, vraag maar aan Marcel. We gingen vandaag koffie drinken in de Gaeper en hebben toen een half uur lang over honden, katten en paarden gepraat (jaja, weet ineens veel meer over Marcel, zo heeft zijn moeder twee geiten!) omdat een vreemde vrouw tegen ons aan begon te praten.... (en we daar niet meer van af kwamen.. :-S)
Hee daar ben je weer, aan andere de andere kant van de wereld lekker in het zonnetje, tussen de beesten en de bloemen - terwijl het hier herstig maar toch 15 graden dus te warm voor je winterjas maar te koud voor je dunnen jackie want ene moment storm en regen en andere moment weer.....je snapt t wel.
Fijn dat je heel over bent en dat ik weer nieuwe avonturen van je kan lezen!
Mocht je een voedselpakketje nodig hebben, laat het dan even weten. De voorraadkast puilt hier al weer uit van het verzamelde sint maarten snoep en ook de goedheiligman heeft weer het nodige in de schoenen gedaan, dus als je behoefte hebt aan nederlandse nostalgie, zal ik je wat pepernoten doen toekomen. VAST NIET!!!!!
Ik kijk uit naar je volgende verslag, veel liefs Jessica X