Hello Asia!
6 januari 2010 - Chiang Mai, Thailand
Sawatdee!
Ben weer terug in het land van de ladyboys, muggen, koude douches, tl-verlichting, oversteken voor eigen gevaar, altijd een rol wcpapier in je tas, katten met halve staarten, felgekleurde sponscakejes, het eeuwige "tuk tuk?", je nooit weet of je teveel betaalt, een bebrilde koning die je overal aanstaart (en dan alleen zeer gedateerde foto's, ligt nu op sterven maar dat ontkennen ze hier), gefrituurd fruit en deegwaren gepropt in plastic zakjes met versierd met een grote strik, je altijd net niet van je slippers wordt gereden door tigduizenden scooters, je altijd naar DEET stinkt en voedselvergifitiging altijd op de loer ligt.... and I'm loving it!! Ben sinds vanmorgen weer terug in Thailand, en deze keer in de oude tempelstad Chaing Mai in het noorden van het land. Terug op het noordelijk halfrond en in de winter. Met een temperatuurtje van zo'n 32 graden. Niet schlecht...
Nadat het reizen in Australie een beetje wonen in Australie werd (hoe fijn dat ook was), worden hier in Azie weer al mijn zintuigen geprikkeld. Wat een nieuwe omgeving met je kan doen; alles staat weer even op scherp. En dat is heerlijk! Gisterochtend zeer vroeg Australie achter me gelaten en een stopover in Kuala Lumpur gemaakt. Zonder duidelijk plan. Althans, ik zou naar een luxe lounge gaan maar gezien mijn budgetairbestaan, vloog ik op het asolelijke en weinig luxe lowcoster vliegveld. Zonder enig vertier voor de nacht. Dus liet ik mij omlullen door de 'tourist information centre' en belandde ik in Kuala Lumpur suburbia... Ik dacht tijdens de taxirit steeds: het was toch vlakbij het vliegveld? Maar we reden steeds verder, totdat we in een of andere halfaangebouwde 'nieuwbouwwijk' aankwamen, met helemaal in het uitertste puntje een halfbakken 'hotel'. In een omgeving warempel niks nada te doen is. En wat doe je dan...
Knop omzetten en de troosteloze omgeving in je opnemen! En dat was nog best leuk. Ik was - toen nog - de enige westerling en dan ook nog eens met van die rare sproeten, dus ik viel nogal op. Ik werd aangestaard maar niet op een vervelende manier, hoewel sproeten in Azie niet bepaald een schoonheidsideaal zijn. Zo kwam er een hele familie op een scooter voorbij getoeterd en allemaal zwaaiden ze vrolijk. En dan ga je eten halen en moet je echt al je lichaamstaal in de strijd gooien om duidelijk te maken wat je wilt, en vooral wat je niet wilt. No fish (doe een vis na), no also no seafood (eehhh... dat werd wat lastiger na te bootsen, misschien een opdracht voor de auditie voor de toneelschool in plaats van het gebakken ei), just vegetarian. Keek ik even later in mijn take-away bakje, zie ik toch duidelijk een achtarmig beest tussen de sperziebonen. Maar de mensen waren allemaal allervriendelijkst en vonden het volgens mij wel hilarisch dat er zo'n roodharige lange vreemde rondstruinde. Wat mij even later weer opviel, was het gekwetter van hul vul - naar ik meen - tropische vogels. Komende uit een garage. Zal wel een duister handeltje zijn daar in het uiteinde van Kuala Lumpur.
Volgende ochtend weer zeer vroeg op (nu twee nachten vann 3,5 uur slaap achter de rug) om door te vliegen naar Chiang Mai. Merkte je weer een cultuurverschil qua stiptheid en hoe om te gaan met De Regels. Alex, vriend van Laura, bracht mij de vorige dag in Perth naar het vliegveld omdat hij er toevallig ook om 5.00 moest zijn (hoera, scheelt weer taxikosten!). Hij vroeg wat het laatste moment zou zijn dat ik nog net kon inchecken (houdt het Australische 'no worries'-gedachtengoed hoog!) dus kwam ik gelukkig niet zo achterlijk vroeg aan, uurtje van te voren. Niets van deze houding in Maleisie: op de website wordt gezegd dat het verstandig is 2 uur van tevoren aanwezig te zijn, dus zijn we er 2,5 uur eerder... En toen ben ik mijn noodgedwongen ergens gaan zitten waar ik normaal probeer te vermijden: Starbucks. Niet alleen is deze koffie achterlijk duur maar ook nog eens niet lekker. Maar wat ik in het vliegtuig in in plastic beker kreeg, en de volgende dag in Maleisie deed me nergens denken aan koffie. Dus op naar de Amerikaanse, toch net iets betere variant. En dat was wel even fijn. Wat een rust daar tussen al het gekakel, geren en bloedhitte (je zit er vlak onder de evenaar) met een ontspannen jazz muzakje op de achtergrond en laptoppende Aziatische bobo's.
In Thailand aankomen voelt heerlijk. Op vliegveld meisje dat alleen op een taxi gevraagd of ik de taxi konden delen, da kon nahoeluk, blijkt ze Amerikaanse te zijn en in Chiang Mai te wonen. Handige introductie dus! En meteen een telefoonnummer om nog een avondje een drankje mee te doen. Binnen no time een guest house gevonden in een bewoonde reizigerswereld met een kamer voor 4 euro. Dat zijn nog eens prijzen. En voor een maaltijd ben je maximaal 2 euro kwijt, zonder alcohol dan want voor een wijntje betaal je meer dan voor een portie Tom Yam soep met king prawns. Kleding kost ook geen drol evenals massages en een pedicure. En dat laatste heb ik vandaag voor het eerst ondergaan... en dat was hard nodig want ik kreeg na twee maanden Australie mijn voeten niet meer schoon. Vrouwtje die mijn voeten moest ondergaan hoorde ik van onderen dan ook misprijzend murmelen. Toen ze haar schrubberd pakte zei ze: "You can sleep now". Right. Dat ga ik nu maar eens echt doen dan.
Groetjes!
beetje jammer dat je Australia hebt verlaten, maar Thailand klinkt echt super. Ik krijg er helemaal reiskriebels van. Maar eerst...een baby. Jaja, ik ben weer zwanger (misschien had je het al vernomen), eind juni uitgerekend. Geniet van alles!
Liefs,
Magda
Allereerst natuurlijk alle goeds toegewenst voor het nieuwe jaar!
Geweldig hoor dat je nu in Thailand bent! klinkt goed dat lekkere warme weer, tis hier in Nederland echt zooooo koud!
geniet ervan he!
x Kim
Voor zover ik kan lezen is dit helemaal de reis die je nodig had, geweldig!
En weet je wat ook zo geweldig is? ...dat vertel ik je graag in een uitgebreider mailtje. Welk mailadres gebruik je onderweg? xxs
Will be in touch soon, lieve Maart. xx
Je verhalen roepen herinneringen op en knik(als in 'ja dat weet ik nog')momenten... :-)
Even een korte update vanuit NL: het is hier al heel lang koud, sneeuwachtig en glad. Het blijft voorlopig zo koud en gladderig... loop dus veel op mijn in Amerika gekochte Uggs... ;-)
Ben nu ingeschreven bij de KvK en een officiele ZZP'er en vanaf februari ga ik in het oude Volkskrantgebouw zitten ad Wibaut, met negen andere jonge journalisten, dus Canvas wordt mijn nieuwe stamkroeg. :-p
In de Pijp is ook alles fantastisch! Ook hier heb ik al heel wat cafeetjes omgedoopt tot 'tweede huis'... ;-)
Ik zou nog wel langs willen komen, maar ben eerlijk gezegd meer bezig met wintersport haha
Nou, sawadeekaaaaaaaaaaaaa!!!!!
xxx Iris